Bomen en bos

De deur trek ik achter mij dicht. Ik voel de frisse wind en vraag mezelf af of ik niet te fris ben gekleed voor mijn hardloopronde. Ik stel mijn horloge in, druk op start en begin te lopen. Het is de eerste keer dat ik weer loop sinds een tijdje. De laatste weken ben ik nogal aan het klungelen geweest, waardoor het hardlopen mij werd afgeraden.

Vandaag probeer ik het weer. Ik heb geen oordoppen in met muziek. Muziek kan voor een prettige afleiding zorgen, waardoor ik niet bezig ben met de opkomende vermoeidheid. Toch kies ik voor lopen zonder geluid. Alleen mijn gedachten en ik. Ik merk aan mezelf dat het goed is dat ik weer ben gestart. Het is nodig. Mijn conditie is gedaald en hier wil ik weer aan werken.

Mijn voeten raken met gelijke regelmaat de grond. Links naast mij hinnikt een pony en ik hoor  de zachte stroming van het water. De bladeren aan de bomen en struiken ritselen door de wind. Inmiddels heb ik het warm en weet ik dat ik met de kleding die ik aan heb de juiste keuze heb gemaakt. Ik loop mijn lievelingsronde. Een kilometer of vier. Het is hier zo mooi. Ik loop over verharde zandpaden, langs het water en onder de bomen door.

Er zijn veel mensen buiten. Zij laten hun viervoeter uit. Onderweg kom ik een paar bekenden tegen. Ik gun mezelf de tijd om een praatje te maken. Dit is voor mij tevens dat moment om even weer op adem te komen. Ik kan het goed merken dat ik een paar weken niet heb hardgelopen. Na weer bijgekletst te zijn, vervolg ik mijn ronde. Ik kijk om me heen en zie hoe mooi de herfst is. De diversiteit van gekleurde bladeren aan de bomen, maar ook al een flinke hoeveelheid bladeren op de grond. De bomen weten pas was loslaten is.

Het is prettig om buiten te lopen, wanneer het fris is. Het maakt mijn hoofd leeg en het zorgt dat ik me goed voel. Klaar om eenmaal thuis, na een warme douche, wat administratieve dingen te doen. Een telefoontje hier, wat informeren daar, maar ook iets uitzoeken over een mobiel abonnement. Dit laatste vind ik iedere keer opnieuw ook weer een bomen en bos verhaal.

 

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker

2 Comments

  1. Alice Huiberts

    14 november 2017 at 17:49

    Wat een mooie beschrijving van jouw hardloopronde Marleen. Fijn dat je qua conditie op de weg terug bent. Ik zie liever ook die bomen, dan die van een willekeurige telefoonprovider…. succes ermee!

    1. MissMarleen

      14 november 2017 at 18:23

      Ja echt he? Maar soms loont het echt om ook die administratieve dingen uit te zoeken. Ik ben blij dat ik het vanmiddag heb gedaan.

Geef een reactie