Code oranje

Ik heb niet zoveel met de kleur oranje. Laat staan met code oranje. Gisteren gaf het KNMI deze code af voor vannacht en vandaag. Het zal gaan sneeuwen en ijzelen. Juist die elementen die de winter voor mij vreselijk onaantrekkelijk maken.

 

De vrieskou met een schitterend zonnetje. Geen probleem. Dit trotseer ik zonder moeite. Op de kou kan ik me kleden. En voor de natuur is het ook niet verkeerd. Mijn vreselijk foute onesie houdt me warm in de avonden. En kruik, thee en een deken doen ook wonderen. Maar de vrieskou en zonnetje blijken niet voldoende te zijn. Het moet allemaal weer extremer en meer. Waarom is Koning Winter niet tevreden met wat er is?

 

Ik kijk vandaag naar buiten. Het onvermijdelijke is gebeurd. De wereld is wit. Vanuit het raam is het mooi. Dat kan zelfs ik niet ontkennen. Maar mijn hoofd weet wel beter en geeft mijn persoonlijke code oranje af. Ik ben een held op sokken (of snowboots) in de sneeuw. Dat gekraak onder mijn voeten. Het geglibber op de brug wanneer ik samen met Pip naar het park loop. Horror!

 

Pip… zij is het tegenovergestelde van mij wanneer deze winterse taferelen zich laten zien. Ze is helemaal wild. De sneeuw vindt ze geweldig. Ze snuffelt met haar neusje in de sneeuw en af en toe neemt ze een hap. Haar lichaamstaal laat zien dat zij hier optimaal van geniet. Ze gaat zelfs op haar buikje liggen in de kou. Spelend met een takje. Voor haar geen code oranje, maar code blijheid. Dit maakt het voor mij een heel klein beetje goed.

 

 

Pip in de sneeuw. Spelend met een takje.

 

Ik kan deze situatie niet veranderen, dus accepteren is voor mij het enige wat mogelijk is. Behalve de rondes met Pip blijf ik warm binnen. Thee en Netflix bieden hulp. En vanavond een bord dampende boerenkool. Die stamppotten zijn toch wel een van de betere dingen die de winter te bieden heeft ;-)

 

 

 

 

Ben jij een wintermens? Ga je er lekker op uit? En wanneer de winter ook niet jouw favoriete seizoen is, wat doe jij om deze trotseren en er het beste van te maken?

3 Comments

  1. Joop

    7 januari 2017 at 21:19

    Kou vind ik niet erg, maar ik heb een hekel aan ijzel. Vanmiddag ging ik te voet boodschappen doen, vanwege de gladheid. Sommige stukken van de weg en de stoep waren veranderd in een ijsbaan. Spiegelglad en levensgevaarlijk. Zelfs met mijn Lowa Trekkers was het bijna niet begaanbaar.
    Vlak voor mij ging een bejaarde meneer met zijn fiets onderuit. Gelukkig stond hij snel weer op. Hij had een doodsmak kunnen maken.

    1. MissMarleen

      8 januari 2017 at 00:02

      Ja het is erg verraderlijk buiten. Dat deze ellende maar snel weer afgelopen mag zijn. Voor iedereen!

  2. Alice Huiberts

    8 januari 2017 at 14:21

    Blauwe lucht, vrieskou, zonnetje en bovendien geen wind (wat hier aan de kust niet zo vaak gebeurt! ) is voor mij het mooiste winterkwartet en daar geniet ik dan ook enorm van. Vaker is het helaas anders en dan hoop ik dat het maar snel lente wordt.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: