Het goede doel

Afgelopen zondag rende ik vijf kilometer. Voor het goede doel. En ik was niet alleen. Aan de start stonden veel enthousiaste wandelaars en hardlopers. De keuze; vijf of tien kilometers. Tien kilometer is toekomstmuziek. Dus vijf gaat het worden.

 

Ik houd er niet van om te laat te komen. Achteraf maar goed ook. Het is toch even zoeken waar ik moet zijn en waar ik me mag melden. Want bij een run, hoort een startnummer. Ik sluit aan achterin de rij. Ik geef mijn naam door en krijg mijn startnummer. Vijf. Ik vraag me af of ik mij nu als vijfde persoon heb ingeschreven bij dit evenement. De gedachte laat ik snel los. Al met al zijn er een paar honderd deelnemers. Allemaal mensen die sporten voor het goede doel: de ziekte van Huntington.

 

Het weer zit mee. De zon schijnt volop. Om te lopen vind ik het eigenlijk wel te warm. Maar ik sta er en ik ga het doen. Ik loop al jaren niet meer met muziek. Zonder muziek is het ook nog eens veiliger in het verkeer, maar neem ik de omgeving veel beter in mij op. Win-win. De vogels  zingen het hoogste lied. De wind voelt aangenaam wanneer ik ren. Ik hoor de aanmoedigingen van de verkeersregelaars en de bezoekers bij de start/finish.

Aan de start #huntinggames 5 km hardlopen ????‍♀️

Een bericht gedeeld door Marleen (@_missmarleen) op


 

Door de warmte valt het me op bepaalde momenten niet mee. Maar de adrenaline zorgt dat ik me goed voel en het laatste stuk kan versnellen. Ik heb het gehaald! Van de organisatie krijg ik een goody bag in mijn handen. Het flesje water dat ik uit de tas haal is een welkome verrassing.
De tijd die ik heb gelopen, daar ben ik op dat moment niet mee bezig. Ik wil dit ook niet meer. Ik ben een diesel, kom niet heel vlotjes op gang. Mijn doel is lopen, lekker lopen én de afstand uitlopen.

 

 

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker.

4 Comments

  1. Alice Huiberts

    24 mei 2017 at 07:36

    Twee goede doelen ineen dus!

  2. Liesbeth Steur

    24 mei 2017 at 15:50

    Knap! Ik houd van wandelen – up tempo – maar hardlopen? Brrr … niets voor mij.

    1. MissMarleen

      24 mei 2017 at 16:15

      Maar wandelen is toch ook heerlijk! Ik wandel ook graag (met de hond). Het gaat toch om de beweging.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: