Het zwarte schaap

Soms voel ik me net het zwarte schaap. Onderdeel van het geheel, maar anders dan anderen. Ik heb dat soms, dat ik me laat opslurpen door de omgeving. Met als gevolg dat ik aan het eind van de dag helemaal moe en leeg ben.

Het overkomt me regelmatig. Geluiden en omgeving komen keihard bij me binnen. Ook bepaalde geuren vind ik verschrikkelijk. De geur is te scherp met als gevolg dat mijn neus overmatig begint te prikken. Gisteren zag ik een filmpje. 1 op de 5 mensen is overgevoelig. Ik hoor bij deze 20%. Jarenlang wist ik hier niet goed mee om te gaan. Ik kon het ook niet goed plaatsen. Gedurende een aantal jaren heb ik handvatten aangereikt gekregen hoe ik hiermee mag omgaan. Dit heeft mij geholpen. Ik heb geleerd hoe ik mij staande kan houden in een omgeving vol prikkels.

Zo’n anderhalf jaar geleden heb ik besloten om het geleerde op eigen kracht te gaan doen. Ik wil niet langer afhankelijk zijn van anderen. Ik heb voldoende kennis en kunde bij me liggen om op mezelf staande te houden in de omgeving waar ik mee te maken heb. En toch zijn er weer die momenten dat ik terugval in het oude patroon. Ik weet me op dat moment geen houding te geven met de drukte van omgeving en geluid om mij heen. Ik voel me een spons die al deze prikkels opzuigt en vasthoudt. Ik weet dat ik met de spons de mogelijkheid heb om deze uit te knijpen en alles weer los te laten. Maar op het moment dat het er toe doet, knijp ik niet.

 

Ik ben als het zwarte schaap. Uniek op mijn eigen manier, maar onderdeel van het geheel.

 

Ik ben weer met de neus op de feiten gedrukt. Het is voor mij essentieel dat ik rust blijf creëren voor mezelf. Ik ben als het zwarte schaap. Uniek op mijn eigen manier, maar ik blijf onderdeel van het geheel.


Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker.

6 Comments

  1. Agnes Swart

    24 oktober 2017 at 22:36

    Ha ik sluit me aan bij de rest, mooi verwoord en herkenbaar ook en ja soms dan ben je ook maar een mens (of schaap ;-)) als het even niet lukt het buiten je te houden.

    1. MissMarleen

      24 oktober 2017 at 23:17

      En zo is het. Mogen we weer bewust worden om het (anders) aan te pakken.

Geef een reactie