Hoe dan?
Persoonlijk

Hoe dan?

Regelmatig kom ik verloren spullen tegen op straat. Dit wekt vragen bij me op. Ze moeten toch gemist worden? Ik vraag me dan ook stelselmatig af; hoe dan? Dan heb ik het niet over een verloren briefje van vijf, maar over spullen die bijvoorbeeld onderdeel van een set zijn.
Hoe kan er één handschoen op een paaltje liggen? Hoe komt er één schoen op de autosnelweg terecht? Als iemand het antwoord weet, kom maar op. Ik sta ervoor open.

 

Ik loop al langer rond met het idee. Achter verloren spullen in het straatbeeld moet een verhaal zitten. De foto’s van verloren knuffels op bijvoorbeeld stations en in winkelcentra, daar kan ik me iets bij voorstellen. Ergens is er een kindje dat zijn geliefde fluffy beertje mist. De foto’s worden massaal gedeeld. Ik kan alleen maar hopen dat de kracht van de social media haar werk doet en de verloren knuffel snel met de kleine eigenaar wordt herenigd.

 

Vandaag loop ik met de hond naar het centrum. Ik haal graag mijn fruit op de markt. Het is mooi weer, maar het waait wel flink. Maar who cares… de zon schijnt, ik heb mijn zonnebril op. Het ruikt, eindelijk, naar voorjaar en het belooft de komende dagen alleen maar beter te worden. Kom maar op, ben er klaar voor. Maar goed, mijn haren wapperen. De tijd van diademen liggen ver achter mij. Ik bedwing mijn wapperende lokken met mijn handen. Met hond aan mijn rechterzijde en de tas met fruit in mijn linkerhand, loop ik huiswaarts. Mijn blik wordt getrokken naar een verloren diadeem. Niet op straat, maar in een beukenhaag! Ik vraag me weer eens af. Hoe dan? Ergens is er een schattig meisje, met irritant, wapperende haren… in haar ogen.

 

 

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker

6 Reacties

Geef een reactie