Iconen

Ik wist het wel, maar toch moet ik naar twee musea om het allemaal weer helemaal duidelijk te krijgen. Twee mensen waarvan ze niet wisten dat het ooit iconen zullen worden, hebben op veel te jonge leeftijd het leven gelaten.

 

Gisteren ben ik een dag op pad geweest naar Amsterdam. De stad die ik zo mooi vind. De uitstraling die de stad heeft en de vriendelijkheid van de mensen. Ik houd ervan. Mijn gezelschap van de dag en ik maken er een culturele dag van. We bezoeken twee musea; het Vincent Van Gogh Museum en het Anne Frank Huis.

 

Vincent Van Gogh Museum
Met de tram stappen we uit bij de halte Rijksmuseum, dichtbij het Museumplein waaraan het Van Gogh Museum is gelegen. We naderen het grootse en moderne gebouw. Eenmaal binnen komt er een enorme rust over mij heen. Ik merk er niets van dat ik in het altijd levendige Amsterdam ben. Het museum is erg goed bezocht (het is er erg druk), maar iedereen is ingetogen. De bezoekers praten zacht of luisteren naar de audio die zij bij zich dragen.

 

Vincent Van Gogh overleed op de leeftijd van 37 jaar. Hij zag het allemaal somber in. Op zijn geschilderde zelfportretten is het verdriet in zijn ogen af te lezen. Zijn gelaat oogt grauw en afgemat. Bij zijn werken staat beschreven hoe deze zijn ontstaan en wat de achterliggende gedachte is. Na zijn dood zorgt de vrouw van Vincent’s broer (Theo Van Gogh) ervoor dat zijn werken worden tentoongesteld en dat zijn brieven bewaard blijven.

 

Vincent Van Gogh Museum

 

“I dream my painting and I paint my dream.”
― Vincent van Gogh

 

Anne Frank Huis
Na het Vincent Van Gogh Museum gaan we door naar het Anne Frank Huis. Ik weet dat ik er als kind eens ben geweest. Ik kan mij hier alleen totaal geen voorstelling meer van maken. Dit museum staat al geruime tijd op mijn lijst om te bezoeken. Altijd staat er een enorme rij buiten. Eerdere keren liet ik het voor wat het was en werd het bezoek vooruit geschoven. Tot gisteren. Mijn gezelschap en ik besluiten om achteraan te sluiten. Ondanks dat het weer niet mee werkt (lees: harde wind en regen waar de paraplu niet tegenop gewassen is) laten we ons niet kisten. Binnen zullen we wel opdrogen en weer op temperatuur komen. Eenmaal binnen weet Anne Frank me opnieuw te raken.

 

“Alsof het moet, loop ik zo zacht mogelijk, waardoor de vloer niet zo luid kraakt.”

 

In het achterhuis ben ik stil en laat het op mij inwerken. Wanneer ik loop hoor ik de houten vloeren kraken. Alsof het moet, loop ik zo zacht mogelijk, waardoor de vloer niet zo luid kraakt.
Zo’n jong meisje wiens leven, samen met zoveel anderen, niet geleefd mag worden. Wanneer de oorlog voorbij is wil ze schrijfster worden. Ze is al bezig om haar dagboek te herschrijven, zodat deze na de oorlog uitgegeven kan worden. Zij heeft dit niet meer mogen meemaken. Haar boek Het Achterhuis is in ruim 70 landen verschenen.

 

“Because paper has more patience than people. ”
― Anne Frank

 

Wanneer we naar buiten lopen, laat ik beide museumbezoeken bezinken. Ze hebben beiden een grote indruk op mij achtergelaten. Vincent Van Gogh en Anne Frank zijn iconen. Dit wist ik al wel, maar het is voor mij deze dag extra bevestigd.

 

Ik mag graag musea bezoeken. Het Vincent Van Gogh Museum is groot(s). Het is onmogelijk om alles te onthouden. Hiervoor zal ik er zeker nog een paar keer naartoe moeten. Gisteren heb ik in ieder geval een heel goede indruk gekregen.

 

 

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker.

8 Comments

  1. Karin Verheij

    12 september 2017 at 19:37

    En in het Kröller Müller hangt ook nog een mooie collectie van Van Gogh!

  2. Karin Ramaker ➚ (@metkcom)

    12 september 2017 at 20:35

    Ik was vorig jaar naar Vincent van Gogh museum geweest – cadeau voor mijn verjaardag. Ik dacht al dat het indruk zou maken en dat was ook zo. Die kleuren!

    1. MissMarleen

      13 september 2017 at 14:21

      Ja, idd mooie kleuren, maar soms ook donker en somber. Ik vond het schilderij met de amanendelbloesem erg mooi.

  3. Alice Huiberts

    13 september 2017 at 07:20

    De dag met veel indrukken heb je mooi beschreven. Ik waande me even terug in het Van Gogh-museum.

    1. MissMarleen

      13 september 2017 at 14:21

      Dankjewel Alice. Vond jij het ook mooi?

      1. Alice Huiberts

        13 september 2017 at 14:26

        Ja prachtig! De teksten naast de schilderijen vind ik ook interessant om te lezen. Ik kreeg daardoor meer gevoel bij de schilderijen. Over zijn leven, (de ruzie met) zijn vrienden, de plaatsen waar hij schilderde. Ik vond het indrukwekkend. Het van gogh was het het eerste museumbezoek (met vriendin) met mijn museumjaarkaart. Geeft het nog iets extra’s.

        1. MissMarleen

          13 september 2017 at 14:33

          Ik heb zelf nu een jaar of drie/vier een museumjaarkaart. Ideaal.
          De teksten naast Van Gogh’s werken geven inderdaad een mooie indruk van de achterliggende gedachte waarmee het schilderij is gemaakt. Ook het gevoel dat hij zelf had toen het schilderij werd gemaakt. Nu twee dagen later laat het nog een indruk achter. Het is een museum waar ik zeker nog eens naartoe wil. Ik weet zeker dat ik met andere ogen naar de schilderijen kan kijken en weer nieuwe dingen zie. Hoe mooi en rustgevend ik het nu vind om een museum te bezoeken. Ik kan me niet indenken dat dit mij vroeger niet kon bekoren. Zal wel iets te maken hebben met volwassen worden/zijn ;-)

Geef een reactie