Over emoties en respect

Het is maandag na half zes als ik van mijn werk naar huis loop. Ik overdenk mijn werkdag en blik al vooruit naar de dinsdag. Dinsdag is mijn vrije dag, maar ook PHOT-dag. Het zit helemaal in mijn systeem. Vaak weet ik van tevoren waarover ik wil schrijven, maar soms weet ik het ook even helemaal niet. Zo ook op dat moment. Ik ben nog blanco.
Ik weet dat ik geen onderwerpen kan afdwingen. Het komt zoals het komt. Uit ervaring weet ik dat ik het met rust moet laten, dan komt het bijna als vanzelf op mij af. Ik moet het alleen bij me binnen laten komen. Ik moet het zien. Het zijn mijn eigen woorden dat de onderwerpen op straat liggen.

 

De dinsdag breekt aan. Ik begin de dag lekker rustig, ik hoef mij niet te haasten. Ik heb vandaag twee afspraken staan. De eerste om elf uur. Wel strak op elkaar, want ik heb even geen rekening gehouden met de eerste afspraak toen ik de tweede plande. Zo vaak komt het immers niet voor dat ik op mijn vrije dag meerdere dingen plan. Tijdens het eerste gesprek komt het aan de orde dat je de ander zo behandelt zoals dat je zelf behandelt wilt worden. Hier kan ik mij alleen maar bij aansluiten. Behandel elkaar met respect en wees vriendelijk. Eigenlijk is het niets nieuws, maar soms moet het weer ter sprake worden gebracht om elkaar scherp te houden.

 

“Respect other people’s feelings. It might mean nothing to you, but it could mean everything to them.”
― Roy T. Bennett

 

Ik weet van mezelf dat ik anderen respecteer. Soms vind ik het wel eens lastig om altijd maar beleefd te zijn, terwijl de ander deze beleefdheid even uit het oog verliest. Ik weet dat tijdens de diverse vormen van communicatie emotie om de hoek kan komen kijken. Reageert de ander geprikkeld, is hij boos of juist helemaal opgetogen? Het is belangrijk om met alle vormen van emoties goed om te gaan. Ik draai het om, wanneer ik boos ben wil ik ook dat er naar mij geluisterd wordt. Wanneer ik verdrietig ben, wil ik ook een schouder en misschien wat begrip. Met emoties als blijheid is niet zoveel mis. Dit gaat bijna als vanzelf, hier kan iedereen wel mee omgaan.

 

Ik kies ervoor om beleefd te blijven, zolang dit allemaal binnen mijn grenzen valt. Ik vind het vervelend als iemand té persoonlijk wordt en hiermee in de aanval gaat. Dit kan mij zo raken, dat ik mij soms een beetje uit het veld laat slaan. Maar ik relativeer en kom tot mezelf. Ik wil niet dat iemand zo met mij omgaat en ik ga zo niet met de ander om. Mensen kunnen reageren vanuit emotie. Dit weet ik inmiddels wel. Ik kom weer tot mezelf en respecteer die ander en accepteer de situatie. Want voor vele emoties is ongetwijfeld een goede, simpele verklaring.

 

En toeval of niet. Ik loop langs een kantoorpand waar de woorden op het bordje staan geëtaleerd. Eerst loop ik er langs en lees de woorden vluchtig. Toch ben ik té nieuwsgierig naar wat er nu precies staat en doe een paar passen terug. Ik lees met aandacht wat er staat en pak mijn iPhone om snel die gewenste foto te maken. Deze wijze woorden zijn een aanvulling op wat eerder die dag heeft plaatsgevonden.

 

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker.

3 Comments

  1. Karin Ramaker ➚ (@metkcom)

    11 juli 2017 at 22:29

    sluit mijn phot over rotzooi precies op aan. ;-)

  2. Liesbeth Steur

    12 juli 2017 at 11:56

    De vraag die ik me vroeger stelde is: hoe is het mogelijk dat iemand mij kan kwetsen? De ander heeft een probleem met zichzelf anders zou hij of zij nooit die woorden gebruiken. Dus waarom maak ik het mijn probleem? Nu weet ik dat het te maken heeft met hoe ik over mezelf denk. Ik geloof blind wat de ander zegt. Zonder enige vorm van onderzoek naar het waarheidsgehalte van zijn of haar woorden of beter nog: van mijn gedachten over zijn of haar woorden. Het zijn echt onze eigen gedachten die er voor zorgen dat we gekwetst worden. Door onszelf.

    De uitspraak: behandel de ander zoals je zelf behandelt wilt worden, zou in mijn ogen eigenlijk moeten zijn: behandel de ander zoals je JE zelf behandelt. Want met 100% waardering/respect voor jezelf behandel jij de ander altijd met 100% waardering. En wat je geeft, krijg je terug. Die zogenaamde kwetsers zijn in ons leven om daar achter te komen.

    Zelfkennis en “zelfliefde” vormen volgens mij het beste uitgangspunt voor gelijkwaardige en plezierige relaties.

    1. MissMarleen

      12 juli 2017 at 20:11

      Jij kunt het zo mooi verwoorden, Liesbeth. Dankjewel hiervoor.

Geef een reactie