Van slag

Met het maken van deze foto dacht ik dat het niet zo lastig zou zijn om hier een blogpost bij te schrijven. “Van slag”. Dit kwam telkens bij me op. Verder dan dit kom ik niet. Woorden worden geschreven en geschrapt. Ik ben er niet tevreden over en delete de hele tekst. Voor ik het in de gaten heb, kijk ik weer naar mijn witte scherm en knipperende cursor.

 

“Kom je nog vooruit is de vraag ????”

 

Via Twitter laat ik weten dat de foto er is, maar dat het blog nog op zich laat wachten. Karin reageert: “Kom je nog vooruit is de vraag ????”. Et voilà: dat is het. Ik kóm niet vooruit. Niet op dit moment en niet met het blog dat ik aanvankelijk in gedachten heb. Het verhaal in mijn hoofd stagneert. Het lijkt alsof het niet geschreven wíl worden. Meestal laat ik mij hiervan niet weerhouden. En doen mijn vingers het werk en is er zo weer een blog gecreëerd.

 

 

De laatste tijd kost het me wat meer moeite. Ik heb nog wel eens het gevoel op slot te zitten en dus niet vooruit te komen. Onderwerpen afdwingen werkt niet en doe ik niet. Ik accepteer de situatie en weet dat er betere (blog)tijden komen. De onderwerpen en inspiratie liggen op straat, maar deze moet ik weer gaan zien.

 

Acceptatie. Het is wat het is. Vandaag kom ik niet vooruit en morgen rolt het als vanouds.

 

 

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker.

2 Comments

  1. Karin Ramaker ➚ (@metkcom)

    7 juni 2017 at 21:32

    en toch heb je geschreven en kreeg je het af. je kwam een beetje vooruit. eigen tempo, helemaal niet erg.

    1. MissMarleen

      7 juni 2017 at 21:47

      Je gaf me wel dat zetje om anders te denken. Thanks

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: