• vanonder mijn grote capuchon
    Persoonlijk

    Vanonder mijn grote capuchon

    Het is iets over half acht als ik met Pip de deur uit loop. Het regent buiten en het is nog donker. Ik trek mijn erg grote capuchon over mijn hoofd. Een paraplu in combinatie met een hond dat werkt voor mij niet. Pip heeft onderweg haar eigen nukken. Nukken die voor een ander zo schattig en aandoenlijk kunnen lijken. Pip vindt het heerlijk om te wandelen. Dat het regent, daar wordt zij niet anders van. Doordat mijn capuchon zo groot is, houd ik hem met mijn hand in bedwang. Anders glijdt deze voor mijn ogen en dat is voor niemand een goed idee. De fietsers die me over het…

  • de boom
    Body & Mind,  Persoonlijk

    De boom

    Hij staat daar te staan. Stevig rechtop en goed geworteld. De bladeren waren eens en ook de takken worden gemist. En toch vind ik de boom mooi zoals hij is. De hoeveelheid aan kleuren op de stam. Nu de herfst er is, lijken de kleuren in het goudkleurige zonlicht nóg intenser. Ik zou het niet weten hoe lang deze boom al staat op deze plek. Ik loop er dagelijks langs en kijk naar de boom, zoals deze er staat daar midden in het park. Wat heeft hij allemaal al meegemaakt? Welke geheimen heeft hij mogen aanhoren, wanneer de bezoekers op het bankje naast de boom plaatsnemen. Ook de konijnen (en…

  • rituelen
    Persoonlijk

    Rituelen

    We zijn op tijd vandaag. Het eten dat we hebben is makkelijk en we kunnen snel aan tafel. Pip weet het precies; wanneer wij ons eten op hebben, dan is zij aan de beurt. En meestal kan dat ook makkelijk. Dan zit er (ruim) een uur tijdsverschil tussen de wandeling, ons eten koken en het eten hiervan. Pip hoort het aan het geluid van het bestek op het bord of wij het eten bijna op hebben. Ze draait van haar zij op haar ruggetje en kijkt ons met haar allerschattigste blik aan. Haar mooie bruine ogen glanzen als ze ons aankijkt. Het is alsof ze weet dat ze op deze…

  • lichter leven
    Persoonlijk

    Lichter leven

    In mijn #phot blog van afgelopen week, geef ik aan op slot te zitten. Ik vraag mijn mede “photters” naar hun ervaringen. Hebben zij ook wel eens het gevoel dat het niet lukt? Een aantal herkennen zich in mijn gevoel. Deze blokkade is iets dat met enige frequentie bij me terugkeert. Het wordt mezelf op dat moment duidelijk: ik maak het mezelf nogal lastig. Donderdag is #phot-dag. Het zit in mijn systeem. Wanneer ik wat zie waar ik een foto van maak, dan denk ik aan mijn blog op donderdag. Zodra ik wat grappigs hoor, dan denk ik aan hetzelfde. Het houdt me bezig. De frustratie is groot wanneer het…

  • op slot
    Lezen & schrijven,  Persoonlijk

    Ooit

    Mijn hoofd is leeg. Enerzijds aangenaam, maar anderzijds zijn de onderwerpen om te schrijven zoek. En dit is frustrerend. Ik ben toch degene die altijd heeft gezegd dat de onderwerpen op straat liggen? Je moet het alleen zien. Maar ik zie het even niet meer. Ik lijk wel op slot. De blokkade om van letters, woorden en zinnen een blog te schrijven die geheel naar mijn tevredenheid is. Ik schrijf en ik schrap. De cursor knippert op mijn witte scherm. Heeft het wel zin in om in gevecht te gaan? Het antwoord is: nee. De woorden laten zich niet dwingen. Evenals de onderwerpen. Soms is het gewoon even niet het…

  • van twee kanten
    Body & Mind,  Persoonlijk

    Van twee kanten

    Ons huis is gevuld met de geur van gezaagd hout en verf. De laatste dagen is er flink geklust en hebben we een heel mooie aanpassing gedaan in het huis. Met mijn twee linkerhanden kan ik niet heel veel doen. Maar koffie zetten, een saucijzenbroodje opwarmen en tussendoor stofzuigen, dat lukt mij prima. Dankzij Pip zijn er momenten dat ik de geur van hout en verf mag verlaten voor de frisse buitenlucht. Er zijn een aantal rondes die we lopen, maar hoeveel afwisseling we ook creëren, ze blijven toch redelijk standaard. Terwijl de zon nog flink wat warmte afgeeft, loop ik met Pip haar ronde. Wanneer ik het pad inloop…

  • geen winst zonder strijd
    Persoonlijk

    Geen winst zonder strijd

    Er zijn van die momenten dat het voelt alsof ik om me heen aan het trappen ben. Dat het lijkt alsof ik iedereen dwarszit. Niets lijkt vanzelf te gaan en ik voel me er ook niet heel erg prettig bij. Maar wat veroorzaakt dan toch dit onprettige gevoel? Ik ga met mijn gedachten terug naar dát moment. Dat moment waarop het vervelende gevoel is ontstaan. Gelukkig kan ik het meestal wel erg goed voor mezelf beredeneren en mijn gedachtengang op een rij zetten. Diezelfde gedachten die me vaak ook erg dwars kunnen zitten. De hoeveelheid die in mijn hoofd maalt, waardoor het overzicht ver te zoeken is. Ik neem de…

  • Persoonlijk

    Houd het hoofd koel

    Het is warm buiten. Wat zeg ik; heet! Het houdt de gemoederen nogal bezig. Het gras is bij de buren allang niet meer groener, maar net zo dor, verdroogd en geel als bij onszelf. Met verhitte hoofden doen we ons ding. De druppels transpiratie soms voelbaar op het lijf. Zondagmiddag zit ik met een vriendin op het terras. Even gezellig bijpraten onder het genot van een koude cola mét een verfrissend schijfje citroen. Aan het tafeltje links naast ons zitten bekenden van me. “Lekker hè? Het is ein-de-lijk wat aangenamer!” Ik glimlach naar haar en kan haar woorden alleen maar beamen. Een paar dagen hiervoor was het ver boven de…

  • vlinderstruik
    Persoonlijk

    De vlinderstruik

    Onze tuin ziet er, al zeg ik het zelf, uit om door een ringetje te halen. De mooiste bloemen, planten en struiken (waarvan ik de namen niet ken of simpelweg niet kan onthouden) sieren de tuin. Vlinders vliegen al dagenlang rondjes in en om de vlinderstruik. En niet één, maar er kunnen er maar zo een stuk of tien rondvliegen. Als het er niet meer zijn. “Hier maak ik donderdag een foto van”, beslis ik. Want wie ben ik om dit mooie tafereel niet te delen? Ik sta, gewapend met mijn camera, bij de struik. Maar de struik is leeg. Geen vlinder te bekennen! Waar zijn ze gebleven? Waarom is…