de boom
Body & Mind,  Persoonlijk

De boom

Hij staat daar te staan. Stevig rechtop en goed geworteld. De bladeren waren eens en ook de takken worden gemist. En toch vind ik de boom mooi zoals hij is. De hoeveelheid aan kleuren op de stam. Nu de herfst er is, lijken de kleuren in het goudkleurige zonlicht nóg intenser.

Ik zou het niet weten hoe lang deze boom al staat op deze plek. Ik loop er dagelijks langs en kijk naar de boom, zoals deze er staat daar midden in het park. Wat heeft hij allemaal al meegemaakt? Welke geheimen heeft hij mogen aanhoren, wanneer de bezoekers op het bankje naast de boom plaatsnemen.
Ook de konijnen (en weet ik wat voor dieren nog meer) vinden een schuilplaats bij de kieren onder in de stam. En de vogels vinden hun (t)huis helemaal in de top. Wat daar gebeurt is voor mij een raadsel, maar de vogels lijken hierin te verdwijnen.

Het is duidelijk te zien; de boom is goed geworteld en staat stevig. Deze laat zich niet zomaar omwaaien. Ook niet met de storm van begin dit jaar. Hij heeft er wellicht wel van te lijden gehad, maar staan dat doe hij nog steeds. En hoe!

Ik herken het wel. Wanneer ik me goed voel en innerlijke rust ervaar, kan ook ik me goed geworteld voelen. Niemand die mij wat doet. Deze momenten koester ik, het geeft me energie. Niets is blijvend. Mezelf altijd even goed, stevig en energiek voelen ook niet. Was het maar waar. Ik heb mijn eigen stormen die me aan het wankelen kunnen brengen. Het hoofd neemt het over en het gewortelde gevoel ben ik even kwijt. Maar ook dit gaat over, want ook dit is niet blijvend.

Die boom, dat ben ik. Storm, regen, zachte briesjes en schitterend zonlicht. Ik blijf staan en kan alles aan. Dat ik soms wankel, dat geeft niet. Het houdt me alert en zorgt ervoor dat ik mijn voeten zo mag plaatsen, dat ik keer op keer opnieuw de stabiliteit mag voelen. Lekker stevig, zodat ik niet val.

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on tuesday); een initiatief van Karin Ramaker

Geef een reactie