Lezen & schrijven

Een blije meid

Een blije meidAfgelopen vrijdag ben ik aan deze blog begonnen. Ik vroeg me af of zo’n vrijdag de 13e nu ècht een ongeluksdag is of dat alle ongelukjes en strubbelingen gewoon “domme pech” zijn?

Ja, zoek het maar uit. Het antwoord krijg je, vermoed ik, toch niet. Ik word niet anders van zwarte katten, ladders of gebroken spiegels. Ik ben sowieso geen kattenmens, dus of een kat nu zwart of gevlekt is, ik aai hem toch niet. Ik laat hem fijn met rust. En dan die ladder? Ook daar loop ik niet onderdoor. Als ik eromheen loop, heb ik toch veel meer ruimte? Ik vermoed dat menigeen ervoor kiest om niet onder de ladder door te lopen. En dan nog de gebroken spiegel. Scherven brengen toch geluk?

Nope, ik ben niet bijgelovig aangelegd.

Dat ik deze vrijdag “behind the scenes” van mijn blog een (voor mij groot) probleem heb, dat is domme pech. Tenminste, daar schuif ik het maar op. Deze error is immers donderdagavond ontstaan, maar ben er vrijdag een zeer groot gedeelte van de dag, helaas tevergeefs, mee bezig geweest. Het houdt me van de straat. Die straat waar ladders tegen gebouwen staan en waar zwarte katten lopen.

Ik heb vrijdag de hulptroepen ingeschakeld en ik vertrouwde erop dat ik snel weer die dingen kan doen wat ik leuk vind; de geek uithangen en bloggen. Helaas werd mijn geduld op de proef gesteld, ik moest wachten tot na het weekend.

Inmiddels is het maandagavond en heb ik net de verlossende mail gehad. Het probleem is opgelost. Blijdschap en opluchting alom. Ik kan weer schrijven. Alhoewel vrijdag de 13e niet mijn dag is geworden en ik ’s avonds op tijd op de bank lag, denk ik nu toch echt dat het pech was. Afgelopen weekend heb ik nauwelijks de laptop aan gehad. Misschien had ik dit gewoon even nodig om afstand te nemen en dit probleem even te laten voor wat het was. Ik zeg ook altijd: alles komt goed! Dat blijkt wel weer.

Maar nu ik weer kan tikken als een geit, ben ik toch wel weer een heel blije meid.

2 reacties

Geef een reactie