Ilse DeLange
Films, series & muziek,  Sport & ontspanning

Ilse DeLange

Al zolang ik me kan herinneren, ben ik “fan” van Ilse DeLange. Fan tussen aanhalingstekens, want ik ben nooit een type fan geweest (van geen enkele artiest trouwens) van posters boven mijn bed, geplet worden bij de dranghekken en flauwvallen wanneer de artiest maar in beeld (of op beeld) komt.

Maar Ilse dus… Ik kan me herinneren dat ik haar eerste lied “I’m not so tough” op de radio hoorde. Ik was weg van dit nummer! Ik begon haar en haar muziek destijds in de gaten te houden en schafte de CD’s aan zodra deze gereleased werden. Keek naar programma’s waar ze te gast was en las diverse interviews. Ik vind haar erg leuk als mens, maar met haar muziek heeft ze me helemaal ingepakt. Wat een gevoel stopt ze in haar liedjes!

Ik kan me nog goed herinneren dat ik “vroeger” een paar keer naar optredens in Enschede ben geweest. Sinds die tijd heb ik diverse concerten van haar bezocht. Uiteraard ook die twee keer in het GelreDome. Maar toen ik een paar maanden geleden hoorde dat ze in het plaatselijk openluchttheater kwam, moest ik hier natuurlijk kaarten voor hebben. Een optreden van zo een artiest op nog geen vijf minuten loopafstand van huis, dat is toch wel erg uniek. En dat dachten er meer. De eerste avond was in „no time” uitverkocht. De organisatie kreeg het voor elkaar om nog een extra concert te boeken.

Na een hele poos ernaar toe te hebben geleefd was het afgelopen zaterdag dan eindelijk dè avond. Ilse en haar band hebben bijna twee uur opgetreden. Wat had dit optreden een prachtige intieme sfeer! Volgens mij heb ik praktisch de hele avond kippenvel gehad. En dan niet omdat het buiten afkoelde, maar gewoon omdat ik opnieuw werd geraakt door de muziek. Er waren momenten dat ik compleet werd meegezogen in de muziek. Ik vergat alles om me heen. Als verrassing waren er drie (Common Linnets) gasten: Rob Crosby, Matthew Crosby en Jake Etheridge.

In dit filmpje zingen The Common Linnets het prachtige “Still loving after you”.

De grote verrassing was toch ook wel toen Ilse haar Miracle in het publiek ten gehore bracht. Dit bewijst maar weer hoe intiem dit concert was. De interactie met het publiek was ook erg leuk. Wie ik ook zie of spreek, iedereen is werkelijk laaiend enthousiast. Ik vind het jammer dat de mooie avond na zo lang er naar toe leven, te snel voorbij gaat. Maar deze herinnering, die is van mij en pakt niemand mij af!

 

6 Reacties

Geef een reactie