rituelen
Persoonlijk

Rituelen

We zijn op tijd vandaag. Het eten dat we hebben is makkelijk en we kunnen snel aan tafel. Pip weet het precies; wanneer wij ons eten op hebben, dan is zij aan de beurt. En meestal kan dat ook makkelijk. Dan zit er (ruim) een uur tijdsverschil tussen de wandeling, ons eten koken en het eten hiervan. Pip hoort het aan het geluid van het bestek op het bord of wij het eten bijna op hebben.

Ze draait van haar zij op haar ruggetje en kijkt ons met haar allerschattigste blik aan. Haar mooie bruine ogen glanzen als ze ons aankijkt. Het is alsof ze weet dat ze op deze manier de aandacht trekt, krijgt en denkt: zien jullie mij? En ja, ik zie haar. Ik zit achter mijn lege bord en aai haar over haar roze buikje. Ze staat op, nu is zij aan de beurt om te eten. Als een schaduw volgt ze me naar de keuken. Ik pak haar bakje, zet deze in de standaard, buig voorover en kijk haar aan. “Waar staan de brokjes?” vraag ik. Met haar staart omhoog loopt ze trots naar de kast waar haar brokjes staan.

Het zijn van die dagelijkse rituelen waar ik zo van houd. Nadat de bak grondig is schoon gemaakt, word ik bedankt voor het eten door een zachte lik op mijn hand. Dit doet ze al vanaf dat ze nog een pup was. Nu 4 jaar later doet ze dit nog steeds, alsof ze hiermee aan wil tonen dat ze dankbaar is. Wanneer ik de keuken opruim, gaat Pip op haar kussen bij de bank liggen. Ze wacht op dat moment wanneer ook wij op de bank komen zitten. Ze is klaar voor de avond. Helemaal tevreden en het lijkt of ze zich compleet voelt, wanneer we er beiden zijn.

Dit ritueel komt (bijna) dagelijks terug en zit helemaal in Pips systeem. Hebben jullie dit ook met jullie huisdier en is dit herkenbaar voor jullie?

 

Dit blog is onderdeel van #PHOT (photo on thursday); een initiatief van Karin Ramaker

6 Reacties

Geef een reactie